ديل كارنگي جون
گفته :
برا زندگي فك كنين اما غصه نخورين.
منم ميگم :
براي زندگي تلاش كنين ، نا اميدي رو هم بندازين دور.
شكست و موفقيت در زندگي تعاريف شخصي هستن و تازه هم يه قانون جديد كشف شده كه ميگه در دنيا چيزي به اسم شكست وجود نداره .(مثه قانون جاذبه نيوتن كه ميگه در دنيا چيزي به اسم جاذبه وجود داره و مو هم لاي درزش نميره )![]()
يه چيز خواستم بگم اونم اينكه اين وبلاگ نازنين من به علت فاكتورهاي محيطي و دلايل شخصي و اشكالات فني و غيره و ... تا اطلاع ثانويه تعطيله.![]()
يك سري تغييرات ناگهاني و از پيش تعيين شده تو نمايشنامه به وجود اومده كه اگه بتونم خوب بازيش كنم و جون سالم به در ببرم قراره يه اتفاقايي بيفته !
(يكيش اينه كه قراره مكانيزه بشم چون ماريونت گردان خسته شده بسكه منو با كش و نخ و كاموا و سيم چرخونده )![]()
اما قول ميدم به آلبالويي و گيلاسي چشه بعضيا برگردم يه روزي و بنويسم :
ديوونه ها من برگشتم !!!!!![]()
در آخر يه شعر قشنگ تقديم به همه دوست جونام
: نيروانا ، ساهاك ، مسافركوچولو ، پدر، حميدرضا ، اميرووو ، جيم گينئي ، ويلنيست ، کک و ایلیا وسحر و ایمان و نهایتا مستر موری ميكنم و اونم اين :
اگر شراب خوري جرعه اي فشان بر خاك
از آن گناه كه نفعي رسد به غير چه باك ؟
برو به هر چه تو داري بخور دريغ مخور
كه بي دريغ زند روزگار تيغ هلاك !
نكته : تموم پست اين بار در مورد وبلاگ ورد پرسم هم تصديق ميكنه. اما خوب ديگه اونجا نمينويسم .![]()
مكاني هست؛ جايي كه پياده رو تمام ميشود
و قبل از شروع خيابان
در آنجا چمنها سفيد و نرم هستند
و خورشيد درخشش تابنده اي به رنگ خون دارد
و پرنده ماه بعد از پرواز در آنجا به خواب ميرود
جايي خنك همراه با وزش بادهايي به طعم نعنا.
بيا
بيا با هم اين مكاني را كه دود سيگار هوايش را سياه كرده
و خيابان تاريكش ميپيچد و منحرف ميشود را ترك گوييم.
گذر كنيم از گودالهايي كه در آنها گلهاي آسفالتي ميرويد
بايست آهسته و شمرده قدم برداريم
و با نگاه دنبال كنيم پيكانهاي سفيدرنگ را كه مار ا هدايت ميكند
به جايي كه پياده رو تمام ميشود
بله! ما آهسته و شمرده قدم برخواهيم داشت
و به جايي خواهيم رفت كه پيكانهاي سفيد علامت ميدهند
براي بچه ها نشانه گذاري شده اند
و كودكان ميشناسند جايي را كه پياده رو تمام ميشود .
شعر به زبان انگليسي و از اشعار شلدون آلن سيلور استاين
است كه من اونو به فارسي برگرداندم.